Tinea Capitis: Shkaqet, Simptomat dhe Trajtimi

Tinea capitis është një infeksion mykotik që prek lëkurën e kokës, folikulin e flokut dhe vetë boshtin e flokut. Në gjuhën e përditshme shpesh quhet “myku i kokës”, por në të vërtetë është një infeksion më kompleks sesa një irritim sipërfaqësor i lëkurës.

Prek kryesisht fëmijët, veçanërisht ata para pubertetit, por mund të shfaqet edhe te të rriturit dhe personat e moshuar.

Problemi më i madh është se tinea capitis nuk duket gjithmonë njësoj.

Te një fëmijë mund të shfaqet si një zonë e rrumbullakët ku flokët janë rralluar ose janë thyer. Te një tjetër mund të duket vetëm si zbokth i vazhdueshëm. Në raste më të rënda mund të krijohet një zonë shumë e inflamuar, e dhimbshme dhe me sekrecione, e njohur si kerion.

Nëse sëmundja nuk diagnostikohet dhe trajtohet në kohë, inflamacioni i rëndë mund të dëmtojë folikulat e flokëve dhe në raste të caktuara të lërë alopeci cikatriciale të përhershme.

Udhëzimi i ri konsensual i publikuar në korrik 2026 nga German Dermatological Society thekson se menaxhimi modern i tinea capitis duhet të synojë jo vetëm përmirësimin e pamjes së skalpit, por edhe identifikimin dhe eliminimin e dermatofitit përgjegjës.

Çfarë është Tinea Capitis?

Tinea capitis shkaktohet nga një grup kërpudhash që quhen dermatofite.

Dermatofitet kanë aftësinë të përdorin keratinën, një proteinë që gjendet në:

• lëkurë;
• flokë;
• thonj.

Në tinea capitis, kërpudha nuk qëndron vetëm në sipërfaqen e kokës. Ajo mund të futet brenda ose rreth boshtit të flokut dhe të prekë folikulin.

Për këtë arsye trajtimi me krem ose shampo, i përdorur vetëm, zakonisht nuk është i mjaftueshëm.

Dy grupet më të rëndësishme të dermatofiteve që shkaktojnë tinea capitis janë:

Trichophyton

dhe

Microsporum/Nannizzia.

Ndër species që hasen më shpesh përfshihen:

• Trichophyton tonsurans;
• Trichophyton violaceum;
• Trichophyton soudanense;
• Microsporum canis;
• Microsporum audouinii;
• Nannizzia gypsea.

Shpërndarja e këtyre kërpudhave ndryshon sipas vendit dhe rajonit.

Në Europë është vërejtur gjatë viteve të fundit një ndryshim epidemiologjik, me rritje të infeksioneve të shkaktuara nga dermatofite antropofile, veçanërisht T. tonsurans dhe T. violaceum. Udhëzimi europian i vitit 2026 e lidh këtë ndryshim ndër të tjera me lëvizjen e popullatave, turizmin dhe faktorët socioekonomikë.

Si infektohet floku?

Dermatofiti arrin në skalp dhe fillon të shumëzohet në shtresat që përmbajnë keratinë.

Më pas mund të depërtojë në boshtin e flokut.

Në varësi të mënyrës se si kërpudha vendoset në flok, infeksioni mund të jetë:

Endothrix

Sporet zhvillohen kryesisht brenda boshtit të flokut.

Kjo shihet shpesh me disa specie të Trichophyton.

Floku bëhet i brishtë dhe mund të thyhet shumë pranë sipërfaqes së skalpit.

Ectothrix

Sporet vendosen kryesisht rreth pjesës së jashtme të boshtit të flokut.

Kjo lidhet shpesh me Microsporum.

Flokët mund të thyhen pak më lart nga lëkura dhe të krijojnë zona karakteristike alopecie.

Si transmetohet Tinea Capitis?

Tinea capitis është një sëmundje ngjitëse.

Transmetimi mund të ndodhë në disa mënyra.

Nga një person te një person tjetër

Kjo është veçanërisht e rëndësishme për dermatofitet antropofile si:

• T. tonsurans;
• T. violaceum;
• T. soudanense.

Infeksioni përhapet më lehtë kur njerëzit qëndrojnë në kontakt të afërt.

Për këtë arsye raste të shumta mund të shfaqen:

• në të njëjtën familje;
• në kopshte;
• në shkolla;
• në ambiente sportive;
• në komunitete ku përdoren objekte të përbashkëta.

Disa njerëz mund ta mbajnë kërpudhën në skalp pa pasur shenja të dukshme. Këta quhen bartës asimptomatikë.

Në infeksionet antropofile, guideline-i i vitit 2026 rekomandon që familjarët dhe kontaktet e afërta të pyeten dhe ekzaminohen, sepse bartësit pa simptoma mund të vazhdojnë zinxhirin e infeksionit.

Nga kafshët te njeriu

Një tjetër burim shumë i rëndësishëm është kontakti me kafshët.

M. canis mund të transmetohet sidomos nga:

• macet;
• kotelet;
• qentë.

Një kafshë mund të jetë bartëse edhe pa pasur një lezion të dukshëm.

Prandaj, nëse në kulturë identifikohet një dermatofit zoonotik, duhet menduar edhe për kontrollin veterinar të kafshës shtëpiake. Guideline-i 2026 rekomandon që kafshët potencialisht të përfshira të vlerësohen dhe, nëse është e nevojshme, të trajtohen nga veterineri.

Nga objektet e kontaminuara

Dermatofitet mund të kalojnë edhe përmes objekteve ku mbeten flokë ose skuama të infektuara.

Shembuj janë:

• krehërat;
• furçat;
• peshqirët;
• jastëkët;
• kapelet;
• helmetat;
• makinat e qethjes;
• aksesorët e flokëve.

Për këtë arsye përdorimi i përbashkët i këtyre objekteve duhet shmangur.

Kush preket më shpesh?

Tinea capitis shihet më së shumti te fëmijët.

Mosha tipike është afërsisht 3–7 vjeç, megjithëse mund të ndodhë edhe jashtë kësaj grupmoshe.

Pas pubertetit ndryshojnë përbërja e sebumit, trashësia e flokut dhe faktorë të tjerë të skalpit, çka duket se krijon një mjedis më pak të favorshëm për disa dermatofite.

Por kjo nuk do të thotë se një i rritur nuk mund të ketë tinea capitis.

Një rishikim i madh i vitit 2024 vlerëson se rreth 3–11% e rasteve të raportuara të tinea capitis mund të ndodhin te të rriturit, megjithëse autorët theksojnë se nevojiten studime epidemiologjike më moderne për një vlerësim më të saktë.

Te të rriturit duhet menduar më shumë për tinea capitis në prani të:

• kontaktit me fëmijë të infektuar;
• kontaktit me kafshë;
• imunosupresionit;
• diabetit;
• trajtimit kronik me kortikosteroide ose imunosupresorë;
• jetesës në ambiente të mbipopulluara.

Si duket Tinea Capitis?

Kjo sëmundje mund të ketë pamje shumë të ndryshme.

Kjo është pikërisht arsyeja pse ndonjëherë diagnostikohet me vonesë.

1. Grey patch

Në këtë formë shfaqen një ose disa zona të rrumbullakëta ku:

• flokët rrallohen;
• flokët thyhen;
• skalpi ka skuama;
• mund të ketë kruarje.

Zona mund të duket pak e hirtë, prej nga vjen edhe emri “grey patch”.

2. Black-dot Tinea Capitis

Në këtë formë flokët thyhen pothuajse në nivelin e skalpit.

Pjesa e mbetur e flokut brenda folikulit duket si një pikë e zezë.

Kur shihen shumë prej tyre së bashku krijohet pamja tipike:

“black dots”.

Kjo formë lidhet shpesh me dermatofite endothrix, sidomos T. tonsurans.

3. Forma që duket si zbokth

Ndonjëherë pacienti nuk ka zona të mëdha alopecie.

Mund të ketë vetëm:

• skuama;
• kruarje;
• zbokth që nuk largohet;
• rrallim të lehtë të flokëve.

Në këto raste sëmundja mund të ngatërrohet me dermatitin seborrheik.

Te një fëmijë me “zbokth” të vazhdueshëm që nuk përmirësohet me trajtimin e zakonshëm, duhet menduar edhe për tinea capitis.

4. Kerion

Kerioni është forma inflamatore më dramatike.

Në skalp krijohet një zonë:

• e fryrë;
• e kuqe;
• e dhimbshme;
• me pustula ose sekrecione;
• shpesh me rënie flokësh.

Mund të ketë edhe zmadhim të nyjeve limfatike të qafës.

Kerioni ndonjëherë duket si një absces bakterial.

Kjo është një pikë shumë e rëndësishme.

Udhëzimi 2026 paralajmëron se ndërhyrjet kirurgjikale në një “absces” të skalpit ku dyshohet një shkak mykotik nuk duhet të kryhen pa një vlerësim të përshtatshëm mikologjik. Trajtimi kryesor i kerionit është antifungali sistemik.

A mund të shkaktojë rënie të përhershme të flokëve?

Po, por jo në shumicën e rasteve.

Kur tinea capitis diagnostikohet dhe trajtohet herët, folikuli zakonisht ruhet dhe flokët mund të rriten përsëri.

Rreziku rritet kur kemi:

• kerion të rëndë;
• inflamacion të zgjatur;
• trajtim të vonuar;
• infeksion të patrajtuar;
• dëmtim cikatricial të folikulit.

Në këto raste mund të mbetet:

alopeci cikatriciale e përhershme.

Kjo është arsyeja pse një fëmijë me rënie flokësh të shoqëruar me skuama, flokë të thyer ose inflamacion duhet vlerësuar pa vonesë.

Si diagnostikohet?

Pamja klinike mund të jetë shumë sugjeruese, por diagnostika moderne nuk duhet të mbështetet vetëm te syri.

Objektivi është:

1. të vërtetohet se kemi dermatofitozë;
2. kur është e mundur, të identifikohet species;
3. të zgjidhet antifungali më i përshtatshëm.

Ekzaminimi direkt mikologjik

Mund të merren:

• flokë të prekur;
• rrënjë flokësh;
• skuama të skalpit.

Materiali ekzaminohet mikroskopikisht, zakonisht pas përgatitjes me KOH ose metoda të ngjashme.

Avantazhi është se mund të japë informacion relativisht shpejt.

Kultura fungale

Kultura është jashtëzakonisht e rëndësishme.

Ajo mund të ndihmojë në:

• konfirmimin e infeksionit;
• identifikimin e dermatofitit;
• përcaktimin e trajtimit.

Disavantazhi është koha.

Dermatofitet rriten ngadalë dhe rezultati mund të kërkojë disa javë.

PCR – diagnostika molekulare

PCR po përdoret gjithnjë e më shumë sepse mund të identifikojë shpejt DNA-në e dermatofitit dhe shpesh edhe species.

Kjo mund të jetë shumë e dobishme kur duam një diagnozë të shpejtë.

Megjithatë ka një hollësi të rëndësishme.

PCR është kaq e ndjeshme sa mund të mbetet pozitive edhe pasi kërpudha aktive është eliminuar.

Guideline-i 2026 raporton se PCR mund të mbetet pozitive për muaj dhe për këtë arsye nuk konsiderohet aktualisht metoda ideale për monitorimin e shërimit.

Për follow-up, kultura ka një lidhje më të mirë me shërimin mikologjik.

Trichoskopia

Trichoskopia është një nga teknikat më të dobishme që dermatologu mund të përdorë direkt gjatë konsultës.

Me dermatoskop mund të shihen ndryshime karakteristike të flokut si:

• comma hairs;
• corkscrew hairs;
• broken hairs;
• black dots;
• zig-zag hairs;
• Morse-code hairs.

Trichoskopia mund ta bëjë shumë të fortë dyshimin për tinea capitis dhe ndonjëherë të japë ide për mënyrën e invazionit të flokut.

Por nuk e identifikon me siguri species e dermatofitit.

Wood Lamp

Llampa Wood mund të ndihmojë në disa raste.

Disa dermatofite të grupit Microsporum/Nannizzia mund të japin fluorescencë karakteristike të verdhë-jeshile.

Nëse kjo fluorescencë është e pranishme, mund të mbështesë fort diagnozën e Microsporum.

Por duhet mbajtur mend:

një Wood lamp negativ nuk e përjashton tinea capitis.

Sensitiviteti nuk është i mjaftueshëm për ta përdorur si test përjashtues.

Me çfarë sëmundjesh mund të ngatërrohet?

Alopecia areata

Jep rënie flokësh në pllaka, por lëkura zakonisht është më e lëmuar dhe mungon skuamimi tipik mykotik.

Dermatiti seborrheik

Mund të japë shumë skuama dhe kruarje, por zakonisht nuk shkakton modelin karakteristik të flokëve të thyer.

Psoriasis i skalpit

Pllakat zakonisht janë më të kufizuara dhe skuamat më të trasha.

Trichotillomania

Pacienti i tërheq flokët dhe ato thyhen në gjatësi të ndryshme.

Trichoskopia mund të ndihmojë shumë në këtë dallim.

Folikuliti bakterial

Sidomos kerioni mund të duket si një infeksion bakterial.

Por trajtimi është krejt tjetër.

Alopecitë cikatriciale

Te të rriturit duhet menduar edhe për:

• lichen planopilaris;
• lupus diskoid;
• folliculitis decalvans;
• sëmundje të tjera inflamatore të skalpit.

Trajtimi – një pikë thelbësore

Tinea capitis nuk është një infeksion që zakonisht mund të shërohet vetëm duke vendosur krem ose shampo.

Kjo sepse dermatofiti ka hyrë në folikulin dhe boshtin e flokut.

Prandaj guideline-i 2026 është shumë i qartë:

trajtimi duhet të përfshijë antifungal sistemik dhe terapi lokale ndihmëse.

Monoterapia lokale konsiderohet përgjithësisht e pamjaftueshme.

Cili antifungal përdoret?

Një nga mesazhet më të rëndësishme të guideline-it 2026 është:

jo të gjitha dermatofitet trajtohen njësoj.

Te fëmijët, zgjedhja e antifungalit duhet të orientohet sa më shumë nga dermatofiti i identifikuar.

Trichophyton → Terbinafine

Në tinea capitis të shkaktuar nga specie të Trichophyton, guideline-i 2026 favorizon terbinafinën.

Dozat pediatrike që jepen në rekomandimet ndërkombëtare janë:

• <20 kg: 62.5 mg/ditë;
• 20–40 kg: 125 mg/ditë;
• >40 kg: 250 mg/ditë.

Kohëzgjatja orientuese për Trichophyton është:

rreth 4 javë.

Përdorimi pediatrik dhe statusi “off-label” ndryshojnë sipas vendit dhe preparatit, prandaj gjithmonë duhet kontrolluar autorizimi lokal.

Microsporum/Nannizzia → Itraconazole ose Griseofulvin

Për infeksionet e shkaktuara nga:

• Microsporum canis;
• M. audouinii;
• Nannizzia gypsea;

udhëzimi favorizon:

itraconazole

ose

griseofulvin,

kur griseofulvina është e disponueshme.

Itraconazole

Një dozë pediatrike e përdorur në rekomandimet ndërkombëtare është:

5 mg/kg një herë në ditë.

Kohëzgjatja orientuese është:

• rreth 4 javë për Trichophyton;
• rreth 6 javë për Microsporum/Nannizzia.

Duhet vlerësuar gjithmonë:

• mosha;
• pesha;
• sëmundjet hepatike;
• ndërveprimet me medikamente të tjera;
• formulimi i itraconazole.

Griseofulvin

Griseofulvina ka qenë për shumë vite trajtimi klasik për tinea capitis.

Mbetet veçanërisht e vlefshme për Microsporum.

Për formulimin ultramicronized, guideline-i përmbledh doza:

10–15 mg/kg/ditë.

Për M. canis mund të kërkohen doza më të larta:

20–25 mg/kg/ditë.

Kohëzgjatja mund të jetë:

• 6–8 javë për Trichophyton;
• 8–12 javë për Microsporum/Nannizzia.

Disponueshmëria e griseofulvinës ndryshon sipas shtetit.

Fluconazole

Fluconazole mund të përdoret si alternativë në raste të zgjedhura.

Rekomandimet ndërkombëtare pediatrike përmendin:

3–6 mg/kg/ditë.

Kohëzgjatja përshtatet sipas dermatofitit dhe përgjigjes klinike.

Trajtimi te të rriturit

Te të rriturit guideline-i i ri rekomandon:

Terbinafine 250 mg një herë në ditë

si trajtim të linjës së parë, pavarësisht species fillestare.

Kohëzgjatja orientuese:

4–6 javë.

Alternativat përfshijnë:

Itraconazole:
100–200 mg një herë në ditë për rreth 4 javë.

Fluconazole:
50 mg/ditë për rreth 4–7 javë,

ose në regjime të caktuara:

150 mg një herë në javë për rreth 4–8 javë.

Këto kohëzgjatje janë orientuese. Guideline-i thekson se kohëzgjatja reale duhet përshtatur sipas pamjes klinike dhe rezultateve mikologjike.

Po shampot?

Shampot antifungale kanë një rol të rëndësishëm, por jo si trajtim i vetëm.

Mund të përdoren preparate me:

• ketoconazole;
• selenium sulfide;
• ciclopirox.

Qëllimi është të reduktojnë:

• numrin e sporeve;
• kontaminimin e flokëve;
• përhapjen e infeksionit te të tjerët.

Guideline-i i ri rekomandon kombinimin e trajtimit sistemik me trajtim lokal.

Po familjarët?

Kjo është një pjesë shpesh e neglizhuar.

Nëse kemi një dermatofit antropofil si T. tonsurans, vetëm trajtimi i fëmijës mund të mos jetë i mjaftueshëm.

Një anëtar tjetër i familjes mund të jetë bartës pa pasur simptoma.

Guideline-i 2026 rekomandon vlerësimin mikologjik sipas rastit edhe të kontakteve.

Personat simptomatikë mund të kenë nevojë për trajtim sistemik.

Për kontaktet asimptomatike, ekspertët rekomandojnë më shpesh trajtim lokal me shampo antifungal.

Një skemë e rekomanduar është shampo:

dy herë në javë për katër javë,

duke e lënë të veprojë të paktën pesë minuta.

Çfarë bëjmë kur trajtimi nuk funksionon?

Nëse pacienti nuk po përmirësohet, nuk duhet kaluar menjëherë në një antifungal tjetër pa analizuar situatën.

Duhet kontrolluar:

1. A ishte diagnoza vërtet tinea capitis?
2. A u identifikua dermatofiti?
3. A po merret medikamenti rregullisht?
4. A është doza e saktë për peshën?
5. A është kohëzgjatja e mjaftueshme?
6. A ka ndërveprime medikamentoze?
7. A po riinfektohet pacienti nga një familjar?
8. A ka një kafshë bartëse?
9. A është zgjedhur antifungali i duhur për species?

Guideline-i 2026 liston mosrespektimin e terapisë, dozimin e pamjaftueshëm, kohëzgjatjen e pamjaftueshme dhe ndjeshmërinë e reduktuar të patogjenit si shkaqe të mundshme të dështimit.

Po rezistenca ndaj antifungalëve?

Rezistenca e dermatofiteve ndaj antifungalëve është një problem gjithnjë e më i rëndësishëm në dermatologjinë moderne.

Megjithatë duhet bërë një dallim.

Rezistenca e rëndësishme ndaj terbinafinës, sidomos e lidhur me Trichophyton indotineae, është dokumentuar kryesisht në tinea corporis, cruris dhe faciei.

Në tinea capitis rezistenca e dokumentuar mbetet shumë më pak e zakonshme.

Për këtë arsye guideline-i 2026 nuk rekomandon testim rutinë të rezistencës për çdo pacient me tinea capitis. Testimi duhet të konsiderohet në kontekstin e dështimit të pashpjegueshëm të një trajtimi të kryer siç duhet.

Monitorimi gjatë trajtimit

Nuk ekziston një rregull i vetëm që të gjitha fëmijët duhet të bëjnë të njëjtat analiza laboratorike.

Vendimi për monitorimin duhet individualizuar sipas:

• antifungalit;
• dozës;
• kohëzgjatjes;
• moshës;
• sëmundjeve të tjera;
• medikamenteve të njëkohshme.

Guideline-i 2026 thekson se aktualisht nuk ka konsensus të plotë për domosdoshmërinë e monitorimit laboratorik rutinë në çdo pacient.

Si e kuptojmë që është shëruar?

Qëllimi nuk është vetëm:

“skalpi duket më mirë”.

Objektivi është:

shërimi klinik dhe mikologjik.

Guideline-i 2026 sugjeron kontrollin mikologjik periodik te pacientët simptomatikë gjatë trajtimit, shpesh në intervale rreth katërjavore, sipas situatës klinike.

Duhet pasur kujdes me PCR.

PCR mund të vazhdojë të zbulojë DNA fungale edhe pasi infeksioni është eliminuar dhe për këtë arsye nuk është metoda më e mirë për të përcaktuar përfundimin e trajtimit.

Shenjat e alarmit

Pacienti duhet vlerësuar më shpejt kur shfaq:

• kerion të madh;
• dhimbje të fortë;
• temperaturë;
• inflamacion të theksuar;
• sekrecione të shumta;
• limfadenopati të rëndësishme;
• rënie të shpejtë të flokëve;
• shenja të cikatrizimit;
• imunosupresion;
• dështim të trajtimit;
• diagnozë të paqartë.

Një kerion i rëndë ose dyshimi për alopeci cikatriciale janë arsye të forta për konsultë dermatologjike.

Çfarë ka ndryshuar me udhëzimin e vitit 2026?

Udhëzimi i ri sjell një qasje më precize.

Nuk mjafton:

“Ka myk – japim një antifungal.”

Qasja moderne është:

Konfirmo diagnozën.

Identifiko dermatofitin kur është e mundur.

Përshtat antifungalin sipas species.

Përdor trajtim sistemik.

Shto trajtim lokal për të ulur transmetimin.

Kontrollo kontaktet.

Mendo për kafshët kur kemi dermatofite zoonotike.

Monitoro shërimin mikologjik.

Analizo shkaqet e dështimit para se të ndryshosh trajtimin.

Pyetje të shpeshta – FAQ

A është Tinea Capitis ngjitëse?

Po.

Sidomos infeksionet nga dermatofitet që kalojnë nga njeriu te njeriu mund të përhapen lehtë në familje dhe kolektiva.

A mund të merret nga macja?

Po.

M. canis lidhet shpesh me macet dhe qentë.

Nëse identifikohet një dermatofit zoonotik, duhet konsideruar kontrolli veterinar i kafshës.

A mjafton shampo me ketoconazole?

Jo.

Shampo ndihmon në zvogëlimin e sporeve dhe transmetimit, por zakonisht nuk e eliminon infeksionin brenda flokut.

Tinea capitis kërkon antifungal sistemik.

A mund të përdor një krem antimykotik?

Kremi mund të ndihmojë vetëm për lëkurën sipërfaqësore, por nuk arrin në mënyrë të mjaftueshme brenda boshtit të flokut.

Prandaj nuk është trajtim i vetëm për tinea capitis.

A rriten përsëri flokët?

Në shumicën e rasteve po.

Nëse folikuli nuk është dëmtuar nga inflamacioni cikatricial, flokët zakonisht rikthehen.

Kerioni i rëndë mund të lërë alopeci të përhershme.

Cili është trajtimi më i mirë?

Nuk ka një antifungal ideal për çdo dermatofit.

Në mënyrë të thjeshtuar te fëmijët:

Trichophyton → terbinafine

Microsporum/Nannizzia → itraconazole ose griseofulvin

Zgjedhja duhet bërë sipas rastit, moshës, peshës dhe autorizimit lokal të preparatit.

A mund të ketë tinea capitis një i rritur?

Po.

Është më e rrallë, por jo e pazakontë sa është menduar dikur.

Duhet konsideruar sidomos kur alopecia shoqërohet me skuamim, flokë të thyer ose inflamacion.

A duhet të trajtohet e gjithë familja?

Jo domosdoshmërisht me tableta.

Kontaktet duhet të vlerësohen.

Nëse një familjar ka tinea capitis të manifestuar mund të nevojitet terapi sistemike.

Kontaktet asimptomatike mund të trajtohen lokalisht me shampo antifungal sipas vlerësimit mjekësor.

Përfundim

Tinea capitis është një infeksion mykotik i flokut dhe skalpit që prek kryesisht fëmijët, por mund të shfaqet në çdo moshë.

Mund të fillojë thjesht me pak skuama dhe disa flokë të thyer, por në format inflamatore mund të krijojë kerion dhe, nëse neglizhohet, të dëmtojë përfundimisht folikulin e flokut.

Mesazhi më i rëndësishëm është se:

tinea capitis nuk duhet trajtuar vetëm me shampo ose krem.

Trajtimi sistemik është baza e terapisë.

Udhëzimi i ri i vitit 2026 e bën edhe më të rëndësishme identifikimin e dermatofitit.

Te fëmijët, Trichophyton favorizon përdorimin e terbinafinës, ndërsa Microsporum/Nannizzia zakonisht orienton drejt itraconazole ose griseofulvinës.

Në të njëjtën kohë duhet trajtuar jo vetëm pacienti, por edhe burimi i infeksionit: kontaktet familjare, objektet e kontaminuara dhe, kur është e nevojshme, kafshët shtëpiake.

Diagnostikimi i hershëm dhe trajtimi korrekt jo vetëm e shërojnë infeksionin, por mund të parandalojnë komplikacionin që shqetëson më shumë pacientët dhe prindërit:

humbjen e përhershme të flokëve.

Referenca

1. Mayser P, Abeck D, Bosshard PP, et al. Consensus-based Guideline on tinea capitis. J Dtsch Dermatol Ges. 2026. Published online July 14, 2026. DOI: 10.1111/ddg.70395x.
2. Hill RC, Gold JAW, Lipner SR. Comprehensive Review of Tinea Capitis in Adults: Epidemiology, Risk Factors, Clinical Presentations, and Management. Journal of Fungi. 2024;10(5):357. DOI: 10.3390/jof10050357.
3. Gupta AK, Polla Ravi S, Wang T, et al. An update on tinea capitis in children. Pediatric Dermatology. 2024.
4. British Association of Dermatologists. Tinea capitis – Patient Information Leaflet. Përditësim i aksesueshëm online.
5. Health Service Executive. Tinea capitis – scalp ringworm guideline. Guideline klinik i përditësuar 2026.
6. Fuller LC, Barton RC, Mohd Mustapa MF, et al. British Association of Dermatologists’ guidelines for the management of tinea capitis 2014. Br J Dermatol. 2014;171:454–463.
7. Rodríguez-Cerdeira C, Martínez-Herrera E, Szepietowski JC, et al. A systematic review of worldwide data on tinea capitis: analysis of the last 20 years. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2021;35:844–883.
8. Gupta AK, Adam P, Dlova N, et al. Therapeutic options for the treatment of tinea capitis caused by Trichophyton species. Pediatr Dermatol. 2001;18:433–438.
9. Elewski BE, Caceres HW, DeLeon L, et al. Terbinafine hydrochloride oral granules versus oral griseofulvin suspension in children with tinea capitis. J Am Acad Dermatol. 2008;59:41–54.
10. Ginter-Hanselmayer G, Smolle J, Gupta A. Itraconazole in the treatment of tinea capitis caused by Microsporum canis. Pediatr Dermatol. 2004;21:499–502.

Disclaimer

Ky material është për qëllime informuese dhe edukative dhe nuk zëvendëson vizitën mjekësore, ekzaminimin dermatologjik apo analizat mikologjike.

Antifungalët sistemikë duhet të përdoren vetëm me rekomandim mjekësor. Zgjedhja e preparatit, doza dhe kohëzgjatja varen nga mosha, pesha trupore, dermatofiti përgjegjës, funksioni hepatik, medikamentet e tjera dhe statusi i autorizimit të preparatit në vendin ku përdoret.

Dr Asclepius | www.doctorerio.com