PAREGLIN 2 mg/500 mg është një medikament oral për trajtimin e diabetit mellitus tip 2. Çdo tabletë përmban dy substanca aktive: repaglinide 2 mg dhe metformin hydrochloride 500 mg. Kombinimi vepron në dy drejtime: repaglinide stimulon çlirimin e insulinës rreth vakteve, ndërsa metformina ul prodhimin e glukozës nga mëlçia dhe përmirëson përdorimin e saj nga indet.
PAREGLIN përdoret te të rriturit me diabet tip 2 kur dieta, aktiviteti fizik dhe trajtimi me një medikament të vetëm nuk arrijnë kontrollin e nevojshëm të glukozës.
PAREGLIN 2 mg/500 mg – informacioni kryesor
| Karakteristika | Informacioni |
|---|---|
| Emri | PAREGLIN |
| Përbërja | Repaglinide + Metformin HCl |
| Doza për tabletë | 2 mg + 500 mg |
| Forma | Tabletë e veshur me film |
| Klasa | Antidiabetik oral |
| Indikacioni | Diabet mellitus tip 2 |
| Marrja | Para vakteve |
| Rreziku kryesor | Hipoglicemia |
| Komplikacion i rrallë por serioz | Acidoza laktike |
| Pediatria | Nuk rekomandohet nën 18 vjeç |
Çfarë është PAREGLIN dhe për çfarë përdoret?
PAREGLIN është një kombinim i repaglinide me metforminën për kontrollin e glukozës te pacientët me diabet mellitus tip 2.
Ai nuk përdoret për diabetin tip 1 dhe nuk zëvendëson dietën, aktivitetin fizik, kontrollin e peshës apo monitorimin e rregullt të glicemisë.
PAREGLIN mund të përdoret kur:
- dieta dhe aktiviteti fizik nuk janë të mjaftueshme;
- kontrolli me metforminë vetëm është i pamjaftueshëm;
- kontrolli me repaglinide vetëm është i pamjaftueshëm;
- kërkohet kombinimi i dy mekanizmave të ndryshëm për kontrollin e glicemisë.
Si vepron PAREGLIN?
Dy substancat aktive veprojnë në mënyra të ndryshme dhe plotësuese. Repaglinide ndikon kryesisht në glukozën pas vakteve, ndërsa metformina ul prodhimin hepatik të glukozës dhe përmirëson ndjeshmërinë ndaj insulinës.
Ky kombinim mund të ndihmojë në kontrollin e glicemisë gjatë ditës, por për shkak të repaglinide ekziston edhe rreziku për hipoglicemi.
Si vepron repaglinide?
Repaglinide është një sekretagog i insulinës me veprim relativisht të shkurtër.
Ajo vepron në qelizat beta të pankreasit duke mbyllur kanalet e kaliumit të varura nga ATP. Kjo shkakton:
- depolarizim të membranës;
- hapje të kanaleve të kalciumit;
- hyrje të kalciumit në qelizë;
- çlirim të insulinës.
Ky mekanizëm e bën repaglinide veçanërisht të dobishme për kontrollin e rritjes së glukozës pas ushqimit.
Si vepron metformina?
Metformina nuk e ul glukozën duke stimuluar direkt sekretimin e insulinës.
Ajo vepron kryesisht duke:
- reduktuar prodhimin e glukozës nga mëlçia;
- ulur glukoneogjenezën hepatike;
- përmirësuar ndjeshmërinë ndaj insulinës;
- favorizuar përdorimin periferik të glukozës;
- ndikuar në metabolizmin intestinal të glukozës.
Për këtë arsye, metformina e përdorur vetëm ka rrezik të ulët për hipoglicemi.
Si merret PAREGLIN 2 mg/500 mg?
PAREGLIN merret në lidhje të ngushtë me vaktet. Zakonisht tableta merret rreth 15–30 minuta para ushqimit.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme për shkak të veprimit të repaglinide.
Nëse pacienti nuk konsumon një vakt, nuk duhet të marrë automatikisht dozën që lidhet me atë vakt pa udhëzim të qartë nga mjeku.
Marrja e repaglinide pa ushqim rrit rrezikun e hipoglicemisë.
Gjithashtu, nuk rekomandohet marrja e një doze të dyfishtë për të kompensuar një dozë të harruar.
Cila është doza e PAREGLIN?
Doza e PAREGLIN individualizohet sipas trajtimit të mëparshëm, glicemisë, HbA1c, tolerancës dhe rrezikut për hipoglicemi.
Kombinimi repaglinide/metformin mund të përdoret në 2 ose 3 doza të ndara gjatë ditës, në varësi të vakteve dhe planit terapeutik.
Doza maksimale totale e përshkruar për kombinimin është:
10 mg repaglinide + 2500 mg metformin në ditë.
Për një vakt të vetëm nuk duhet të tejkalohet:
4 mg repaglinide + 1000 mg metformin.
Kjo nuk do të thotë që çdo pacient duhet të arrijë dozën maksimale.
Qëllimi është përdorimi i dozës minimale efektive që kontrollon gliceminë pa shkaktuar efekte anësore të papranueshme.
Po nëse pacienti përdorte vetëm metforminë?
Nëse kontrolli me metforminë është i pamjaftueshëm, repaglinide nuk duhet shtuar automatikisht në dozë të lartë.
Ekziston edhe formulimi:
Repaglinide 1 mg + Metformin 500 mg.
Kjo mund të lejojë fillim dhe titrim më gradual të repaglinide.
A mund të shkaktojë PAREGLIN hipoglicemi?
Po. Hipoglicemia është një nga efektet më të rëndësishme të repaglinide.
Rreziku rritet kur:
- tableta merret dhe vakti anashkalohet;
- pacienti konsumon pak karbohidrate;
- aktiviteti fizik shtohet ndjeshëm;
- merren barna të tjera që ulin glukozën;
- përdoren barna që rrisin përqendrimin e repaglinide;
- konsumohet alkool.
Cilat janë shenjat e hipoglicemisë?
Simptomat mund të përfshijnë:
- djersitje;
- dridhje;
- uri;
- palpitacione;
- marramendje;
- dobësi;
- turbullim të shikimit;
- irritabilitet;
- konfuzion;
- përgjumje.
Në hipoglicemi të rëndë mund të shfaqen:
- alterim i vetëdijes;
- konvulsione;
- koma.
Hipoglicemia e rëndë kërkon trajtim urgjent.
Cilat janë efektet anësore të PAREGLIN?
Efektet anësore mund të lidhen me repaglinide, me metforminën ose me të dyja.
Efektet gastrointestinale
Metformina mund të shkaktojë, sidomos në fillim:
- të përziera;
- të vjella;
- diarre;
- dhimbje abdominale;
- parehati gastrointestinale;
- ulje oreksi;
- fryrje;
- shije metalike.
Shpesh këto simptoma përmirësohen gjatë vazhdimit të trajtimit.
Efekte të tjera
Mund të shfaqen:
- hipoglicemi;
- marramendje;
- çrregullime të përkohshme të shikimit;
- reaksione alergjike;
- ndryshime të enzimave hepatike;
- shqetësime gastrointestinale.
Çdo efekt i ri, i rëndë ose i vazhdueshëm duhet të vlerësohet nga mjeku.
Metformina dhe vitamina B12
Përdorimi afatgjatë i metforminës mund të ulë nivelin e vitaminës B12.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme te pacientët me:
- anemi;
- parestezi;
- mpirje të gjymtyrëve;
- neuropati periferike;
- lodhje të pashpjegueshme;
- përdorim afatgjatë të metforminës.
Në këto raste mund të jetë e arsyeshme kontrolli i vitaminës B12.
Çfarë është acidoza laktike?
Acidoza laktike është një komplikacion i rrallë, por serioz, që mund të lidhet me grumbullimin e metforminës në organizëm.
Rreziku rritet sidomos kur ka:
- insuficiencë renale;
- dëmtim akut të veshkave;
- dehidratim;
- sepsis;
- shok;
- hipoksi;
- insuficiencë hepatike;
- konsum të tepërt të alkoolit;
- mbidozim.
Cilat janë shenjat paralajmëruese të acidozës laktike?
Mund të shfaqen:
- dispne;
- lodhje e pazakontë;
- mialgji;
- dhimbje abdominale;
- të vjella;
- përgjumje;
- hipotension;
- hipotermi;
- alterim i vetëdijes.
Acidoza laktike është urgjencë mjekësore dhe kërkon trajtim spitalor.
Në raste të rënda, metformina mund të largohet me hemodializë.
PAREGLIN dhe funksioni i veshkave
Funksioni renal duhet të vlerësohet para dhe gjatë trajtimit me PAREGLIN, sepse metformina eliminohet kryesisht nëpërmjet veshkave.
Kur funksioni renal reduktohet, mund të rritet ekspozimi ndaj metforminës dhe rreziku për acidozë laktike.
Veçanërisht te pacientët e moshuar ose te personat me sëmundje kronike renale, funksioni renal duhet monitoruar periodikisht.
PAREGLIN dhe kontrasti me jod
Kontrasti intravenoz me jod mund të ndikojë në funksionin renal.
Te pacientët që marrin metforminë duhet të vlerësohen:
- funksioni renal;
- lloji i procedurës;
- rruga e administrimit të kontrastit;
- faktorët individualë të rrezikut.
Në disa pacientë mund të kërkohet ndërprerje e përkohshme e metforminës para ose në momentin e procedurës dhe rifillim vetëm pasi funksioni renal të jetë rivlerësuar.
Kur nuk duhet përdorur PAREGLIN?
PAREGLIN nuk duhet përdorur ose kërkon kujdes të veçantë në situata të tilla si:
- diabet mellitus tip 1;
- ketoacidozë diabetike;
- acidozë metabolike;
- dëmtim i rëndë renal;
- insuficiencë e rëndë hepatike;
- dehidratim i rëndë;
- sepsis;
- shok;
- hipoksi e rëndësishme;
- mbindjeshmëri ndaj përbërësve;
- përdorim i gemfibrozil.
Në çdo rast, vendimi për trajtim duhet marrë nga mjeku bazuar në gjendjen klinike dhe terapinë e pacientit.
Cilat barna ndërveprojnë me PAREGLIN?
Ndërveprimet medikamentoze janë të rëndësishme sidomos për repaglinide.
Gemfibrozil
Gemfibrozil është një nga ndërveprimet më të rëndësishme.
Ai mund të rrisë ndjeshëm ekspozimin ndaj repaglinide dhe për pasojë rrezikun për hipoglicemi të rëndë.
Ky kombinim nuk rekomandohet.
Clopidogrel
Clopidogrel gjithashtu mund të rrisë përqendrimin e repaglinide në gjak.
Nëse përdorimi është i domosdoshëm, kërkohet monitorim i kujdesshëm i glukozës dhe i shenjave të hipoglicemisë.
Medikamente të tjera që kërkojnë kujdes
Ndërveprime mund të shfaqen me:
- clarithromycin;
- itraconazole;
- ketoconazole;
- trimethoprim;
- ciclosporin;
- beta-bllokues;
- salicylates;
- NSAIDs;
- MAO inhibitors;
- alkool;
- antidiabetikë të tjerë.
Beta-bllokuesit mund të maskojnë disa prej shenjave tipike të hipoglicemisë, si palpitacionet dhe dridhjet.
PAREGLIN në shtatzëni
Të dhënat për përdorimin e repaglinide gjatë shtatzënisë janë të kufizuara.
Diabeti gjatë shtatzënisë duhet menaxhuar me kujdes të veçantë sepse kontrolli i dobët i glukozës mund të ndikojë si te nëna, ashtu edhe te fetusi.
Përdorimi i PAREGLIN gjatë shtatzënisë duhet të vendoset vetëm nga mjeku.
PAREGLIN gjatë ushqyerjes me gji
Për shkak të të dhënave të kufizuara për repaglinide, përdorimi gjatë ushqyerjes me gji zakonisht nuk rekomandohet.
Vendimi duhet të merret individualisht duke vlerësuar përfitimin dhe rrezikun.
A përdoret PAREGLIN te fëmijët?
PAREGLIN nuk rekomandohet zakonisht te personat nën 18 vjeç, sepse siguria dhe efikasiteti i këtij kombinimi nuk janë përcaktuar në mënyrë të mjaftueshme në këtë grupmoshë.
Çfarë duhet monitoruar gjatë trajtimit?
Monitorimi mund të përfshijë:
- gliceminë esëll;
- gliceminë postprandiale;
- HbA1c;
- kreatininën;
- eGFR;
- peshën trupore;
- episodet e hipoglicemisë;
- vitaminën B12 në trajtim afatgjatë;
- funksionin hepatik sipas nevojës.
Monitorimi duhet individualizuar sipas moshës, komorbiditeteve dhe trajtimeve të tjera.
Çfarë ndodh në mbidozimin me PAREGLIN?
Nuk ekziston antidot specifik për kombinimin repaglinide/metformin.
Trajtimi varet nga komponenti që ka shkaktuar problemin kryesor.
Mbidozimi me repaglinide
Mund të shkaktojë hipoglicemi të rëndë.
Shenjat mund të jenë:
- djersitje;
- dridhje;
- marramendje;
- konfuzion;
- çrregullim të vetëdijes;
- konvulsione;
- koma.
Hipoglicemia e rëndë kërkon trajtim urgjent me glukozë dhe monitorim.
Mbidozimi me metforminë
Komplikacioni më serioz është acidoza laktike.
Në rastet e rënda mund të nevojitet:
- ndërprerje e medikamentit;
- stabilizim i pacientit;
- korrigjim i çrregullimeve metabolike;
- monitorim laboratorik;
- hemodializë.
Antidoti
Nuk ka antidot specifik për PAREGLIN.
Shenjat e alarmit – kur duhet kërkuar ndihmë urgjente?
Kërkohet vlerësim urgjent kur shfaqen:
- humbje e vetëdijes;
- konvulsione;
- hipoglicemi e rëndë;
- konfuzion i rëndë;
- dispne e pashpjegueshme;
- të vjella persistente;
- dobësi ekstreme;
- hipotension;
- dehidratim i rëndë;
- shenja të sepsisit;
- reaksion alergjik i rëndë;
- dyshim për acidozë laktike.
Pyetje të shpeshta për PAREGLIN
A merret PAREGLIN para apo pas ushqimit?
PAREGLIN zakonisht merret 15–30 minuta para vaktit.
Marrja duhet të lidhet me ushqimin për shkak të veprimit të repaglinide mbi sekretimin e insulinës.
Çfarë ndodh nëse nuk ha pas tabletës?
Rreziku për hipoglicemi rritet.
Pacienti duhet të ketë udhëzim të qartë nga mjeku se si të veprojë kur një vakt anulohet ose vonohet.
A shkakton PAREGLIN hipoglicemi?
Po.
Repaglinide stimulon sekretimin e insulinës dhe mund të shkaktojë hipoglicemi.
A përmban PAREGLIN metforminë?
Po.
Çdo tabletë PAREGLIN 2 mg/500 mg përmban:
- repaglinide 2 mg;
- metformin hydrochloride 500 mg.
A përdoret PAREGLIN për diabetin tip 1?
Jo.
PAREGLIN përdoret për diabetin mellitus tip 2.
A mund të përdoret me gemfibrozil?
Jo.
Gemfibrozil mund të rrisë shumë nivelin e repaglinide dhe rrezikun për hipoglicemi.
A mund të merret me clopidogrel?
Kombinimi kërkon kujdes të veçantë sepse clopidogrel mund të rrisë ekspozimin ndaj repaglinide.
A mund të shkaktojë metformina mungesë vitamine B12?
Po.
Përdorimi afatgjatë i metforminës mund të shoqërohet me ulje të vitaminës B12.
A mund ta përdorin fëmijët?
Nuk rekomandohet rutinë nën 18 vjeç.
Cili është antidoti për PAREGLIN?
Nuk ekziston antidot specifik.
Hipoglicemia trajtohet me glukozë, ndërsa acidoza laktike nga metformina mund të kërkojë trajtim spitalor dhe, në raste të rënda, hemodializë.
Përfundim
PAREGLIN 2 mg/500 mg kombinon repaglinide dhe metforminën për trajtimin e diabetit mellitus tip 2.
Repaglinide ndihmon në kontrollin e rritjes së glukozës pas vakteve duke stimuluar sekretimin e insulinës, ndërsa metformina ul prodhimin hepatik të glukozës dhe përmirëson përgjigjen e organizmit ndaj insulinës.
Trajtimi duhet të individualizohet sipas glicemisë, HbA1c, funksionit renal, rrezikut për hipoglicemi, komorbiditeteve dhe barnave të tjera që merr pacienti.
Vëmendje e veçantë duhet t’i kushtohet:
- hipoglicemisë;
- funksionit renal;
- acidozës laktike;
- ndërveprimeve medikamentoze;
- mungesës së vitaminës B12;
- situatave akute me dehidratim ose hipoksi.
Referenca
- ILKO Ilaç – PAREGLIN 2 mg/500 mg, informacioni farmakologjik i produktit.
- European Medicines Agency – Metformin, siguria dhe funksioni renal.
- American Diabetes Association – Standards of Care in Diabetes.
- U.S. Food and Drug Administration – Metformin and renal function.
- Literatura farmakologjike mbi repaglinide, metabolizmin CYP2C8 dhe ndërveprimet medikamentoze.
Disclaimer
Ky artikull ka karakter informues dhe edukativ dhe nuk zëvendëson konsultën, ekzaminimin apo përshkrimin individual nga mjeku.
PAREGLIN nuk duhet të fillohet, ndërpritet ose modifikohet pa vlerësim mjekësor.
Doza dhe përshtatshmëria e trajtimit duhet të përcaktohen individualisht duke marrë parasysh gliceminë, HbA1c, funksionin renal, komorbiditetet, rrezikun për hipoglicemi dhe barnat e tjera që përdor pacienti.
