Antiinflamatorë

Flexo 1 g/2 ml ampul: për çfarë përdoret, si administrohet dhe cilat janë rreziqet?

Flexo 1 g/2 ml është një medikament injektues që përdoret për të ulur dhimbjen dhe inflamacionin. Ai përmban etofenamat (etofenamate), një substancë që bën pjesë në grupin e antiinflamatorëve josteroidë, të njohur si NSAID.

Flexo mund të përdoret në disa dhimbje të forta të muskujve, kyçeve dhe shpinës, veçanërisht kur mjeku vlerëson se nevojitet trajtim me injeksion. Megjithatë, nuk është një injeksion që duhet bërë pa kontroll mjekësor, sepse mund të shkaktojë efekte serioze në stomak, veshka, zemër ose reaksione alergjike.

E rëndësishme: Flexo duhet të administrohet vetëm nga personel shëndetësor dhe jo nga vetë pacienti në shtëpi.


Çfarë përmban Flexo?

Çdo ampul prej 2 ml përmban:

  • 1 gram etofenamat
  • lëndë ndihmëse që krijojnë një solucion vajor për injeksion

Emri tregtar: Flexo
Principi aktiv: etofenamat (etofenamate)
Forma: solucion injektues
Përqendrimi: 1 g/2 ml
Mënyra e administrimit: injeksion i thellë intramuskular
Prodhuesi: Santa Farma

Solucioni është i destinuar vetëm për injeksion në muskul. Nuk duhet të injektohet në venë, nën lëkurë ose brenda një artikulacioni.

ALT: Flexo 1 g/2 ml ampul me etofenamat për dhimbje dhe inflamacion

Si vepron Flexo?

Kur një pjesë e trupit inflamohet, organizmi prodhon substanca të quajtura prostaglandina. Ato marrin pjesë në shfaqjen e:

  • dhimbjes;
  • ënjtjes;
  • skuqjes;
  • ngurtësisë;
  • rritjes së temperaturës në zonën e inflamuar.

Etofenamati ul prodhimin e prostaglandinave duke frenuar enzimat COX-1 dhe COX-2. Si rezultat, mund të reduktohen dhimbja dhe inflamacioni.

Megjithatë, prostaglandinat kanë edhe funksione mbrojtëse në stomak, veshka dhe sistemin kardiovaskular. Kjo është arsyeja pse antiinflamatorët si Flexo mund të japin efekte anësore në këto organe.

Flexo ka një bazë vajore dhe çlirohet gradualisht nga vendi ku është injektuar. Për këtë arsye, veprimi i tij mund të zgjasë për disa orë dhe, në disa raste, deri afërsisht në 24 orë.

ALT: Si ul etofenamati dhimbjen dhe inflamacionin

Për çfarë përdoret Flexo?

Flexo përdoret për lehtësimin e dhimbjes dhe inflamacionit. Ai nuk e shëron domosdoshmërisht sëmundjen që ka shkaktuar dhimbjen, por mund të përmirësojë përkohësisht simptomat.

Osteoartriti

Te pacientët me osteoartrit, Flexo mund të ulë:

  • dhimbjen e kyçeve;
  • ngurtësinë;
  • vështirësinë në lëvizje;
  • inflamacionin gjatë acarimeve.

Ai nuk e rindërton kërcin dhe nuk e ndalon përparimin e artrozës.

Artriti reumatoid

Mund të përdoret për të ulur dhimbjen dhe inflamacionin gjatë një acarimi të artritit reumatoid. Megjithatë, nuk zëvendëson trajtimet bazë që kontrollojnë sëmundjen, si metotreksati ose medikamentet biologjike.

Spondiliti ankilozant

Flexo mund të ndihmojë në reduktimin e:

  • dhimbjes inflamatore të shpinës;
  • ngurtësisë së mëngjesit;
  • kufizimit të lëvizjes.

Ai lehtëson simptomat, por nuk trajton mekanizmin imunologjik të sëmundjes.

Ataku akut i përdhesit

Gjatë një ataku të përdhesit mund të përdoret për të ulur dhimbjen dhe inflamacionin e kyçit.

Flexo nuk ul acidin urik dhe nuk zëvendëson trajtimet parandaluese, si allopurinoli ose febuksostati.

Dhimbjet akute të muskujve dhe kyçeve

Mund të përdoret në raste të përzgjedhura për:

  • dhimbje të forta muskulore;
  • dhimbje mesi;
  • ndrydhje;
  • tendosje muskulore;
  • dëmtime të indeve të buta;
  • dhimbje pas aktivitetit fizik ose traumës;
  • inflamacion rreth tendinave dhe kyçeve.

Dhimbja pas operacionit

Në disa raste mund të përdoret për dhimbjen pas ndërhyrjeve kirurgjikale. Para përdorimit duhet vlerësuar me kujdes rreziku i gjakderdhjes, funksioni i veshkave dhe gjendja e përgjithshme e pacientit.

Dhimbjet menstruale

Etofenamati mund të ulë dhimbjet menstruale, por forma injektuese duhet të përdoret vetëm kur mjeku e konsideron të nevojshme dhe kur trajtimet më të thjeshta nuk janë të përshtatshme.

ALT: Përdorimet kryesore të Flexo me etofenamat

Si administrohet Flexo?

Doza e zakonshme te të rriturit është:

1 ampul Flexo 1 g/2 ml, me injeksion të thellë intramuskular.

Në shumicën e rasteve, përdorimi duhet të kufizohet në një injeksion të vetëm. Nëse dhimbja vazhdon, pacienti duhet të rivlerësohet nga mjeku dhe jo të vazhdojë automatikisht me injeksione të tjera.

Ekziston një ndryshim mes disa dokumenteve të produktit lidhur me përsëritjen e dozës. Për këtë arsye, vendimi për një injeksion tjetër duhet të merret vetëm nga mjeku, sipas gjendjes së pacientit dhe informacionit më të fundit profesional të produktit.

Si bëhet injeksioni?

Flexo duhet të injektohet:

  • thellë në një muskul të madh;
  • zakonisht në zonën gluteale;
  • me gjilpërë të përshtatshme për injeksion intramuskular;
  • vetëm nga mjeku ose infermieri.

Për shkak të rrezikut të një reaksioni të rëndë alergjik, pacienti duhet të monitorohet pas injeksionit. Ambienti ku administrohet medikamenti duhet të ketë mundësi për trajtimin e një urgjence alergjike.

Flexo nuk duhet bërë vetë në shtëpi dhe nuk duhet injektuar në të njëjtën shiringë me medikamente të tjera.

ALT: Administrimi intramuskular i Flexo 1 g/2 ml

Kur nuk duhet përdorur Flexo?

Flexo nuk duhet përdorur te pacientët që kanë:

  • alergji ndaj etofenamatit;
  • alergji ndaj aspirinës ose antiinflamatorëve të tjerë;
  • astmë, urtikarie ose vështirësi në frymëmarrje pas përdorimit të një NSAID-je;
  • ulçerë aktive të stomakut ose duodenit;
  • histori të përsëritur të ulçerës;
  • hemorragji gastrointestinale;
  • perforacion të stomakut ose zorrëve nga antiinflamatorët;
  • gjakderdhje aktive;
  • çrregullime të rënda të gjakut;
  • insuficiencë të rëndë kardiake;
  • dëmtim të veshkave;
  • dëmtim të rëndësishëm të mëlçisë;
  • trajtim me antikoagulantë ose medikamente që pengojnë mpiksjen;
  • shtatzëni në tremujorin e tretë.

Flexo nuk duhet të përdoret për trajtimin e dhimbjes rreth një ndërhyrjeje kirurgjikale të bypass-it koronar.


Kush duhet të tregojë kujdes të veçantë?

Vlerësim i kujdesshëm kërkohet te:

  • personat mbi 65 vjeç;
  • pacientët me hipertension;
  • pacientët me sëmundje të zemrës;
  • personat me diabet;
  • pacientët me kolesterol të lartë;
  • personat me histori ulçere ose gastriti;
  • pacientët e dehidratuar;
  • personat që marrin diuretikë;
  • pacientët që përdorin ACE-inhibitorë ose ARB;
  • personat me funksion renal të reduktuar;
  • pacientët me sëmundje të mëlçisë;
  • personat me astmë;
  • pacientët që përdorin disa medikamente njëkohësisht.

Te të moshuarit, hemorragjia gastrointestinale ose dëmtimi i veshkave mund të shfaqen më shpejt dhe me simptoma më pak të dukshme.


Efektet anësore të Flexo

Jo çdo pacient përjeton efekte anësore. Megjithatë, Flexo mund të shkaktojë probleme të lehta ose, rrallë, komplikacione serioze.

Efektet më të zakonshme

Mund të shfaqen:

  • dhimbje ose irritim në vendin e injektimit;
  • të përziera;
  • dhimbje stomaku;
  • urth;
  • dispepsi;
  • fryrje barku;
  • të vjella;
  • diarre;
  • kapsllëk;
  • dhimbje koke;
  • marramendje;
  • përgjumje;
  • skuqje ose kruarje e lëkurës.

Efekte që kërkojnë vlerësim mjekësor

Flexo mund të shkaktojë:

  • rritje të presionit arterial;
  • mbajtje të lëngjeve;
  • ënjtje të këmbëve;
  • përkeqësim të funksionit renal;
  • rritje të enzimave të mëlçisë;
  • ndryshime në hemogramë;
  • ulcerim të stomakut;
  • gjakderdhje gastrointestinale.

Efekte të rralla, por serioze

Në raste të rralla mund të shfaqen:

  • reaksion anafilaktik;
  • hemorragji e rëndë gastrointestinale;
  • insuficiencë renale akute;
  • dëmtim i rëndë i mëlçisë;
  • infarkt i miokardit;
  • insult cerebral;
  • reaksione të rënda të lëkurës.
ALT: Efektet anësore të Flexo me etofenamat

Me cilat medikamente nuk duhet kombinuar?

Pacienti duhet t’i tregojë mjekut të gjitha medikamentet që përdor.

Antiinflamatorë të tjerë

Flexo nuk duhet kombinuar pa udhëzim mjekësor me:

  • ibuprofen;
  • diklofenak;
  • naproksen;
  • ketoprofen;
  • dexketoprofen;
  • meloksikam;
  • celekoksib;
  • aspirinën në doza kundër dhimbjes.

Përdorimi i dy antiinflamatorëve së bashku zakonisht nuk jep lehtësim shumë më të madh, por rrit rrezikun e:

  • gjakderdhjes;
  • ulçerës;
  • dëmtimit të veshkave;
  • komplikacioneve kardiovaskulare.

Antikoagulantë dhe antiagregantë

Rreziku i gjakderdhjes rritet kur Flexo përdoret me:

  • warfarin;
  • acenocoumarol;
  • heparinë;
  • apixaban;
  • rivaroxaban;
  • dabigatran;
  • clopidogrel;
  • aspirinën në dozë antiagregante.

Në disa dokumente të produktit, përdorimi me këto barna konsiderohet i kundërindikuar.

Kortikosteroide

Medikamente si prednizoloni, dexamethasone ose methylprednisolone mund të shtojnë rrezikun e ulçerës dhe gjakderdhjes gastrointestinale.

Antidepresantë të grupit SSRI

Medikamente si sertralina, escitaloprami, fluoxetina ose paroxetina mund të shtojnë rrezikun e gjakderdhjes.

Medikamente për tensionin dhe zemrën

Kujdes kërkohet me:

  • ACE-inhibitorët;
  • ARB-të;
  • diuretikët;
  • beta-bllokuesit;
  • digoksinën.

Flexo mund të dobësojë efektin e disa medikamenteve për tensionin dhe mund të përkeqësojë funksionin renal, sidomos kur pacienti është i dehidratuar.

Medikamente të tjera

Ndërveprime të rëndësishme mund të ndodhin me:

  • metotreksatin;
  • litiumin;
  • ciklosporinën;
  • tacrolimusin;
  • fenitoinën;
  • diuretikët që ruajnë kaliumin;
  • disa medikamente kundër diabetit.

Alkooli duhet shmangur, sepse mund të rrisë irritimin dhe gjakderdhjen e stomakut.

ALT: Ndërveprimet e Flexo me medikamente të tjera

Rreziku për stomakun dhe zorrët

Flexo mund të dëmtojë shtresën mbrojtëse të stomakut dhe zorrëve. Si pasojë mund të shkaktojë:

  • gastrit;
  • ulçerë;
  • gjakderdhje;
  • perforacion.

Rreziku është më i lartë te:

  • personat mbi 65 vjeç;
  • pacientët me histori ulçere;
  • personat që përdorin alkool;
  • pacientët që marrin kortikosteroide;
  • personat që marrin antikoagulantë;
  • pacientët që përdorin disa antiinflamatorë njëkohësisht.

Një hemorragji gastrointestinale mund të ndodhë edhe pa dhimbje të forta paraprake.


Rreziku për veshkat

Antiinflamatorët mund të ulin qarkullimin e gjakut në veshka. Ky rrezik është më i madh te pacientët:

  • të dehidratuar;
  • me kreatininë të rritur;
  • me insuficiencë kardiake;
  • me sëmundje kronike renale;
  • që marrin diuretikë;
  • që përdorin ACE-inhibitorë ose ARB;
  • në moshë të avancuar.

Flexo nuk është një zgjedhje e përshtatshme për pacientët me dëmtim të njohur të funksionit renal.


Rreziku për zemrën dhe qarkullimin

NSAID-të mund të rrisin rrezikun e:

  • infarktit të miokardit;
  • insultit cerebral;
  • rritjes së presionit arterial;
  • mbajtjes së lëngjeve;
  • përkeqësimit të insuficiencës kardiake.

Përdorimi kërkon kujdes të veçantë te personat me:

  • sëmundje koronare;
  • hipertension;
  • diabet;
  • yndyra të larta në gjak;
  • histori të insultit;
  • insuficiencë kardiake;
  • edemë të këmbëve.

Flexo gjatë shtatzënisë

Gjatë tremujorit të parë dhe të dytë, Flexo duhet përdorur vetëm kur mjeku e konsideron qartësisht të nevojshëm.

Në tremujorin e tretë është i kundërindikuar, sepse mund të shkaktojë:

  • probleme në qarkullimin e gjakut të fetusit;
  • mbyllje të parakohshme të ductus arteriosus;
  • dëmtim të veshkave të fetusit;
  • ulje të lëngut amniotik;
  • rritje të rrezikut të gjakderdhjes;
  • vonesë ose zgjatje të lindjes.

Përdorimi i NSAID-ve pas javës së 20-të të shtatzënisë kërkon vlerësim veçanërisht të kujdesshëm.


Flexo gjatë ushqyerjes me gji

Përdorimi gjatë ushqyerjes me gji nuk rekomandohet, sepse etofenamati mund të kalojë në qumështin e gjirit.

Nëse trajtimi konsiderohet i domosdoshëm, mjeku duhet të vlerësojë:

  • rëndësinë e trajtimit për nënën;
  • moshën dhe gjendjen e foshnjës;
  • mundësinë e përdorimit të një alternative më të sigurt.

NSAID-të mund të ndikojnë përkohësisht edhe në ovulacion. Për këtë arsye, mund të mos jenë të përshtatshme te gratë që po përpiqen të mbeten shtatzënë.


Shenjat e alarmit

Pas injeksionit duhet kërkuar ndihmë urgjente nëse shfaqet:

  • vështirësi në frymëmarrje;
  • fishkëllimë në gjoks;
  • ënjtje e fytyrës, buzëve, gjuhës ose fytit;
  • marramendje e fortë ose humbje e vetëdijes;
  • dhimbje gjoksi;
  • dobësi ose mpirje e papritur e njërës anë të trupit;
  • çrregullim i të folurit;
  • të vjella me gjak;
  • feçe të zeza;
  • gjak në feçe;
  • dhimbje e fortë barku;
  • pakësim i ndjeshëm i urinës;
  • ënjtje e shpejtë e këmbëve;
  • zverdhje e lëkurës ose syve;
  • skuqje e përhapur me flluska;
  • plagë në gojë ose dëmtim i mukozave.
ALT: Shenjat e alarmit pas përdorimit të Flexo

Pyetje të shpeshta

A është Flexo kortizon?

Jo. Flexo nuk përmban kortizon. Ai përmban etofenamat, një antiinflamator josteroid.

A është Flexo antibiotik?

Jo. Flexo nuk trajton infeksionet bakteriale.

Nëse dhimbja shoqërohet me temperaturë, skuqje të fortë, qelb ose shenja të tjera infeksioni, duhet të gjendet shkaku dhe të jepet trajtimi përkatës.

Sa shpejt vepron Flexo?

Efekti nuk është gjithmonë i menjëhershëm, sepse solucioni është vajor dhe përthithet gradualisht nga muskuli. Veprimi mund të zgjasë për disa orë.

Sa kohë zgjat efekti?

Te disa pacientë efekti mund të zgjasë deri afërsisht në 24 orë.

A mund të bëhet më shumë se një injeksion?

Përdorimi zakonisht duhet kufizuar në një injeksion të vetëm. Çdo dozë tjetër kërkon rivlerësim dhe udhëzim të qartë nga mjeku.

A mund të merret ibuprofen ose diklofenak pas Flexo?

Jo pa rekomandimin e mjekut. Kombinimi i dy antiinflamatorëve rrit rrezikun e ulçerës, gjakderdhjes dhe dëmtimit të veshkave.

A mund të përdoret te pacientët me kreatininë të rritur?

Nuk rekomandohet. Te pacientët me funksion renal të dëmtuar, Flexo mund të përkeqësojë më tej punën e veshkave.

A mund të bëhet Flexo në krah?

Flexo është një solucion vajor për injeksion të thellë intramuskular. Zakonisht administrohet në një muskul të madh, si regjioni gluteal, dhe jo në mënyrë rutinë në muskujt e vegjël të krahut.

A mund të bëhet injeksioni në shtëpi?

Nuk rekomandohet. Flexo duhet të bëhet nga personel shëndetësor, në një ambient ku mund të trajtohet menjëherë një reaksion alergjik.

A mund të përdoret për çdo lloj dhimbjeje?

Jo. Dhimbja mund të vijë nga infeksioni, fraktura, tromboza, sëmundjet neurologjike, sëmundjet abdominale ose probleme të tjera që nuk trajtohen vetëm me një antiinflamator.

Maskimi i dhimbjes pa diagnostikuar shkakun mund të vonojë trajtimin e duhur.


Përfundim

Flexo 1 g/2 ml është një antiinflamator injektues që mund të ulë dhimbjen dhe inflamacionin në disa sëmundje të muskujve dhe kyçeve.

Megjithëse përdoret me injeksion, kjo nuk do të thotë se është automatikisht më i sigurt ose më efektiv se tabletat dhe xhelet antiinflamatore. Para administrimit duhet të kontrollohen:

  • funksioni i veshkave;
  • historia e ulçerës ose gjakderdhjes;
  • sëmundjet e zemrës;
  • tensioni arterial;
  • funksioni i mëlçisë;
  • medikamentet që merr pacienti;
  • historia e alergjisë ndaj aspirinës ose NSAID-ve.

Flexo duhet të përdoret për kohën më të shkurtër të nevojshme dhe vetëm kur përfitimi i pritshëm është më i madh se rreziku.



Referencat

  1. Santa Farma – Përmbledhja e karakteristikave të produktit Flexo 1 g/2 ml.
  2. Santa Farma – Fletëudhëzuesi për përdoruesin i Flexo 1 g/2 ml.
  3. Informacioni zyrtar i produktit Flexo ampul.

Deklaratë mjekësore: Ky artikull ka vetëm qëllim informues. Ai nuk zëvendëson konsultën, ekzaminimin apo përshkrimin nga mjeku. Flexo duhet të administrohet vetëm nga personel shëndetësor dhe pas vlerësimit të rreziqeve individuale.

Autori

Dr Erion Hamiti

✓ Rishikuar klinikisht / Doctor Verified

Dr. Erion Hamiti — mjek familjeje me eksperiencë klinike në kujdesin parësor. Asclepius Press synon edukim mjekësor të saktë, të qartë dhe të bazuar në evidencë.