Artikuj Mjekësorë

COLIDUR 200 mg (Rifaximin) – Përdorimet, dozat, efektet anësore dhe kujdesi gjatë trajtimit

COLIDUR 200 mg është një antibiotik intestinal që përmban rifaximin, një substancë antibakteriale që vepron kryesisht brenda zorrëve dhe përthithet shumë pak në qarkullimin e gjakut. Përdoret për trajtimin e disa infeksioneve bakteriale gastrointestinale, veçanërisht diarresë së udhëtarëve të shkaktuar nga baktere joinvazive. Rifaximin ka edhe përdorime të tjera në gastroenterologji dhe hepatologji, por jo të gjitha janë domosdoshmërisht të miratuara për produktin COLIDUR.

Çfarë është COLIDUR 200 mg?

COLIDUR është një medikament që bën pjesë në familjen e antibiotikëve rifamicinë. Substanca aktive e tij është rifaximin, një derivat i rifamicinës që vepron kryesisht në traktin tretës.

Në paketimin e produktit identifikohet COLIDUR 200 mg, në formën e tabletave të veshura me film, me paketim prej 12 tabletash, nga prodhuesi Drogsan.

KarakteristikaPërshkrimi
Emri tregtarCOLIDUR
Substanca aktiveRifaximin
Përqendrimi200 mg
Forma farmaceutikeTableta të veshura me film
GrupiAntibiotik intestinal, rifamicinë
Kodi ATCA07AA11
AdministrimiOral
Numri i tabletave12
Prodhuesi në paketimDrogsan

Ndryshe nga shumë antibiotikë të tjerë, rifaximin ka përthithje sistemike shumë të ulët në kushte normale. Pjesa më e madhe e dozës qëndron në traktin gastrointestinal, ku ushtron aktivitetin antibakterial.

Kjo karakteristikë e bën të dobishëm për disa sëmundje të zorrëve, por nuk do të thotë se medikamenti është plotësisht pa efekte anësore apo ndërveprime.

COLIDUR 200 mg tableta rifaximin – antibiotik intestinal

Si vepron rifaximin në organizëm?

Mekanizmi kryesor i rifaximinës lidhet me frenimin e sintezës së ARN-së bakteriale.

Substanca lidhet me nënnjësinë beta të enzimës ARN-polimerazë të varur nga ADN-ja, e cila është thelbësore për funksionimin dhe shumimin e baktereve.

Duke bllokuar këtë enzimë, rifaximin pengon prodhimin e ARN-së dhe proceset biologjike të nevojshme për mbijetesën bakteriale.

Medikamenti ka aktivitet ndaj disa baktereve gram-pozitive dhe gram-negative, aerobike dhe anaerobike. Megjithatë, aktiviteti laboratorik ndaj një bakteri nuk nënkupton automatikisht se rifaximin është trajtimi më i mirë për çdo infeksion që ai shkakton.

Për shkak të veprimit kryesisht lokal, antibiotiku arrin përqendrime të larta në lumenin intestinal.

Përthithja mund të rritet te pacientët me dëmtim të rëndë të mëlçisë ose gjatë përdorimit të disa medikamenteve që ndikojnë transportin e rifaximinës.

Rifaximin nuk është i përshtatshëm për infeksione sistemike, si pneumonia, pielonefriti, bakteremia apo sepsa.

Mekanizmi i veprimit të rifaximinës në zorrë

Për çfarë përdoret COLIDUR 200 mg?

Diarreja e udhëtarëve

Rifaximin 200 mg përdoret për trajtimin e diarresë së udhëtarëve të shkaktuar nga shtame joinvazive të Escherichia coli.

Diarreja e udhëtarëve shfaqet zakonisht pas konsumimit të ujit ose ushqimeve të kontaminuara.

Pacientët mund të paraqesin jashtëqitje të ujshme, ngërçe abdominale, fryrje, të përziera dhe nevojë urgjente për defekim.

Jo çdo diarre e udhëtarëve ka nevojë për antibiotik. Rehidrimi oral mbetet baza e trajtimit, ndërsa antibiotikët rezervohen sipas rëndesës së simptomave dhe rrezikut individual.

Rifaximin nuk rekomandohet kur ka temperaturë, jashtëqitje me gjak ose dyshim për baktere invazive si Campylobacter, Salmonella ose Shigella.

Sindroma e zorrës së irrituar me diarre (IBS-D)

Rifaximin përdoret gjithashtu në disa vende për trajtimin e pacientëve të rritur me sindromën e zorrës së irrituar ku dominon diarreja.

IBS-D është një çrregullim i ndërveprimit zorrë-tru që karakterizohet nga dhimbje abdominale të përsëritura, ndryshime të jashtëqitjes dhe shpesh fryrje.

Studimet klinike kanë treguar përmirësim të simptomave te një pjesë e pacientëve të trajtuar me rifaximin.

Megjithatë, regjimi i miratuar në SHBA përdor 550 mg tri herë në ditë për 14 ditë. Ky regjim nuk duhet ngatërruar me trajtimin treditor me 200 mg për diarrenë e udhëtarëve.

Encefalopatia hepatike

Encefalopatia hepatike është një komplikacion neurologjik i sëmundjeve të avancuara të mëlçisë, veçanërisht cirrozës.

Në këtë gjendje, zvogëlimi i aftësisë së mëlçisë për të metabolizuar substancat toksike dhe ndryshimet në qarkullimin portal mund të ndikojnë funksionin cerebral.

Rifaximin përdoret për të reduktuar rrezikun e përsëritjes së encefalopatisë hepatike, shpesh së bashku me laktulozën.

Trajtimi bëhet sipas protokolleve hepatologjike dhe zakonisht përdor formulimin 550 mg dy herë në ditë.

Mbipopullimi bakterial i zorrës së hollë (SIBO)

Rifaximin përdoret edhe në praktikën gastroenterologjike për disa raste të mbipopullimit bakterial të zorrës së hollë.

SIBO mund të shkaktojë fryrje, gazra, dhimbje abdominale, diarre dhe, në raste të veçanta, keqpërthithje ushqyese.

Diagnoza nuk duhet të vendoset vetëm në bazë të fryrjes së barkut.

Përdorimi i rifaximinës për SIBO mund të jetë jashtë indikacionit zyrtar të miratuar, në varësi të juridiksionit dhe produktit tregtar.

Përdorimet e COLIDUR: diarreja e udhëtarëve, IBS-D dhe encefalopatia hepatike

Si përdoret COLIDUR dhe cilat janë dozat?

Doza përcaktohet nga diagnoza, mosha, indikacioni i miratuar dhe gjendja klinike e pacientit.

GjendjaRegjimi i zakonshëm i rifaximinës
Infeksion akut intestinal / diarre e udhëtarëve – fletëudhëzuesi i COLIDUR (≥12 vjeç)200 mg çdo 6 orë (800 mg/ditë), jo më shumë se 7 ditë pa këshillë mjekësore
Diarre e udhëtarëve – etiketimi amerikan, Xifaxan (≥12 vjeç)200 mg çdo 8 orë për 3 ditë
IBS-D te të rriturit550 mg tri herë në ditë për 14 ditë
Parandalimi i rikthimit të encefalopatisë hepatike550 mg dy herë në ditë
SIBODoza dhe kohëzgjatja vendosen nga specialisti

Këto janë regjime të rifaximinës për indikacione të ndryshme dhe nuk nënkuptojnë se të gjitha janë të autorizuara për COLIDUR 200 mg.

Sipas fletëudhëzuesit të COLIDUR, te të rriturit dhe fëmijët mbi 12 vjeç me infeksion akut intestinal, përfshirë diarrenë e udhëtarëve, merret 1 tabletë 200 mg çdo 6 orë (800 mg në ditë). Pa këshillë mjekësore, trajtimi nuk duhet të zgjasë më shumë se 7 ditë. Etiketimi amerikan i rifaximinës (Xifaxan) përdor një regjim tjetër: 200 mg çdo 8 orë për 3 ditë. Doza konkrete vendoset nga mjeku.

Tabletat mund të merren me ose pa ushqim dhe gëlltiten me ujë.

Nëse harrohet një dozë, ajo mund të merret kur kujtohet, përveç rastit kur është afër orës së dozës pasuese. Nuk duhet marrë dozë e dyfishtë.

Nëse simptomat vazhdojnë ose përkeqësohen gjatë 24–48 orëve, nevojitet rivlerësim mjekësor.

Kujdes: regjimet me 550 mg nuk janë të barasvlershme automatikisht me përdorimin e tabletave 200 mg. Ndryshimi i formulimit apo kombinimi i tabletave kërkon vendim mjekësor.

Kur nuk duhet përdorur COLIDUR?

Rifaximin është i kundërindikuar te pacientët me mbindjeshmëri ndaj rifaximinës, rifamicinave të tjera ose përbërësve të formulimit.

Pacientët me reaksion të mëparshëm alergjik ndaj rifampicinës, rifabutinës apo substancave të ngjashme duhet të informojnë mjekun.

Shenja që mund të sugjerojnë reaksion alergjik serioz përfshijnë urtikarie të përhapur, ënjtje të fytyrës ose gjuhës dhe vështirësi në frymëmarrje.

Në këto situata medikamenti ndërpritet dhe kërkohet ndihmë urgjente.

Rifaximin nuk është trajtimi i përshtatshëm për diarre me gjak apo temperaturë të shoqëruar me dyshim për infeksion invaziv.

Te pacientët me obstruksion intestinal, përkeqësim të rëndë abdominal ose dyshim për abdomen akut, duhet bërë vlerësim mjekësor para përdorimit.

Në disa fletëudhëzues kombëtarë mund të përfshihen kundërindikacione shtesë. Për këtë arsye, duhet respektuar dokumentacioni zyrtar i produktit konkret.

Cilat janë efektet anësore?

Edhe pse rifaximin përthithet pak, mund të shkaktojë efekte të padëshiruara.

Efektet e raportuara ndryshojnë sipas indikacionit, dozës, kohëzgjatjes dhe popullatës së trajtuar.

Ndër simptomat e mundshme janë të përzierat, dhimbja abdominale, fryrja, konstipacioni, dhimbja e kokës dhe marramendja.

Disa nga këto simptoma mund të vijnë edhe nga vetë sëmundja gastrointestinale, ndaj duhet bërë diferencimi klinik.

Më rrallë mund të shfaqen reaksione të mbindjeshmërisë, përfshirë manifestime serioze në lëkurë.

Një komplikacion që duhet marrë parasysh pas përdorimit të antibiotikëve është diarreja e lidhur me Clostridioides difficile.

Kjo gjendje duhet dyshuar kur pacienti zhvillon diarre të rëndë ose të vazhdueshme, sidomos pas trajtimit antibakterial.

Në rast të diarresë së rëndë, temperaturës, dehidratimit ose gjakut në jashtëqitje kërkohet vlerësim mjekësor.

Kundërindikacionet dhe efektet anësore të COLIDUR

Me cilat medikamente ndërvepron COLIDUR?

Pavarësisht përthithjes së ulët sistemike, rifaximin mund të ndërveprojë me medikamente të caktuara.

Ciklosporina: mund të rrisë ndjeshëm përqendrimin sistemik të rifaximinës, për shkak të frenimit të transportuesve si P-glikoproteina. Kombinimi kërkon kujdes të veçantë.

Warfarina: gjatë përdorimit të përbashkët janë raportuar ndryshime të INR-së, si rritje ashtu edhe ulje. Rekomandohet monitorim i INR-së kur rifaximin fillohet ose ndërpritet.

Kontraceptivët hormonalë: rifaximin nuk ka të njëjtin profil të induksionit enzimatik si rifampicina. Megjithatë, fletëudhëzuesit evropianë të rifaximinës nuk e përjashtojnë uljen e efikasitetit të kontraceptivëve oralë dhe këshillojnë masa shtesë kontraceptive, sidomos me preparate me përmbajtje të ulët estrogjeni. Edhe të vjellat ose diarreja e rëndë mund të ulin përthithjen e tabletës kontraceptive.

Antibiotikët e tjerë: kombinimet nuk duhen përdorur pa indikacion klinik, sepse mund të shtojnë ekspozimin ndaj antibiotikëve dhe presionin për zhvillimin e rezistencës bakteriale.

Pacienti duhet të informojë mjekun për të gjitha medikamentet, suplementet dhe produktet bimore që përdor.

A mund të përdoret COLIDUR gjatë shtatzënisë dhe ushqyerjes me gji?

Të dhënat për sigurinë e rifaximinës gjatë shtatzënisë janë të kufizuara.

Studimet në kafshë kanë evidentuar efekte të padëshiruara në zhvillimin embriofetal. Për këtë arsye, rifaximin nuk duhet të përdoret rutinë gjatë shtatzënisë pa vlerësim të përfitimit dhe rrezikut.

Gjatë ushqyerjes me gji, mungojnë të dhëna të mjaftueshme për praninë e rifaximinës në qumështin e gjirit dhe efektet te foshnja.

Vendimi për trajtim duhet marrë individualisht, duke konsideruar nevojën klinike të nënës dhe alternativat terapeutike.

Çfarë kujdesi kërkohet te pacientët me sëmundje kronike?

Te pacientët me cirrozë të avancuar hepatike mund të ndodhë rritje e ekspozimit sistemik ndaj rifaximinës. Kërkohet kujdes veçanërisht në klasën Child-Pugh C.

Te pacientët me sëmundje renale, të dhënat farmakokinetike janë të kufizuara. Nuk duhet supozuar se mungesa e përthithjes së rëndësishme eliminon çdo rrezik.

Pacientët e moshuar kërkojnë vlerësim të gjendjes së hidratimit, barnave shoqëruese dhe sëmundjeve bashkëshoqëruese.

Në përgjithësi, rifaximin nuk rekomandohet si trajtim empirik për diarre të pashpjeguar pa një vlerësim minimal klinik.

Kujdesi me rifaximinën te pacientët me sëmundje kronike

Çfarë duhet bërë në rast mbidozimi?

Nuk ekziston një antidot specifik për rifaximinën.

Në rast të marrjes aksidentale të një sasie të tepërt, trajtimi është kryesisht mbështetës dhe simptomatik.

Vlerësimi përfshin sasinë e marrë, kohën e marrjes, gjendjen klinike dhe medikamentet e tjera që mund të jenë përdorur njëkohësisht.

Nëse shfaqen simptoma të rëndësishme, duhet kërkuar menjëherë ndihmë mjekësore. Nuk rekomandohet nxitja e të vjellave në kushte shtëpie.

Në Shqipëri, për urgjencat mjekësore telefonohet 127.

Kur duhet të konsultohet menjëherë mjeku?

Në praktikën klinike, disa simptoma tregojnë se pacienti mund të ketë një infeksion më serioz ose një shkak tjetër të diarresë.

Shenjat paralajmëruese përfshijnë:

  • Gjak në jashtëqitje ose jashtëqitje të zeza.
  • Temperaturë të lartë dhe gjendje të rënduar.
  • Dhimbje abdominale të fortë ose bark të kontraktuar.
  • Dehidratim, urinim shumë të pakët, marramendje ose konfuzion.
  • Diarre të rëndë ose të vazhdueshme pas antibiotikëve.
  • Reaksion alergjik me ënjtje të fytyrës ose vështirësi në frymëmarrje.

Në këto raste nevojitet vlerësim mjekësor dhe, sipas situatës, analiza laboratorike, ekzaminime mikrobiologjike ose referim spitalor.

Shenjat paralajmëruese kur duhet konsultuar mjeku gjatë diarresë

Pyetjet më të shpeshta për COLIDUR (FAQ)

A përdoret COLIDUR për çdo diarre?

Jo. Rifaximin është efektiv vetëm në disa situata specifike bakteriale. Diarreja virale, infeksionet invazive dhe shumë shkaqe jo infektive kërkojnë trajtime të tjera. Për trajtimin simptomatik të diarresë lexoni edhe artikullin për Imodium 2 mg (loperamid), ndërsa për sëmundjet inflamatore kronike të zorrëve shihni sëmundja inflamatore e zorrëve.

A mund të përdoret COLIDUR për fryrjen e barkut?

Jo automatikisht. Fryrja mund të lidhet me intolerancën ndaj laktozës, konstipacionin, IBS, SIBO ose sëmundje të tjera. Trajtimi varet nga diagnoza.

A e shkatërron rifaximin florën intestinale?

Rifaximin mund të ndryshojë përbërjen dhe aktivitetin e mikrobiotës intestinale, por efekti është kompleks dhe nuk përshkruhet saktë si shkatërrim i plotë i florës bakteriale.

A mund të merret bashkë me probiotikë?

Në disa situata mund të përdoren, por përfitimi i probiotikëve ndryshon sipas shtamit, diagnozës dhe pacientit. Nuk është e nevojshme që çdo kurë me rifaximin të shoqërohet me probiotikë.

A përdoret COLIDUR te fëmijët?

Rifaximin 200 mg ka autorizim në SHBA për diarrenë e udhëtarëve nga E. coli joinvazive te personat 12 vjeç e lart. Kjo nuk konfirmon automatikisht autorizimin pediatrik të markës COLIDUR në Shqipëri.

A shkakton rezistencë bakteriale?

Po. Si çdo antibiotik, rifaximin mund të përzgjedhë baktere rezistente. Përdorimi i panevojshëm dhe përsëritja pa indikacion duhen shmangur.

Përfundim

COLIDUR 200 mg është një medikament me rifaximin, i cili ka rol të rëndësishëm në trajtimin e disa sëmundjeve bakteriale të traktit gastrointestinal.

Avantazhi kryesor farmakologjik është veprimi kryesisht lokal në zorrë, me përthithje të kufizuar sistemike.

Megjithatë, siguria dhe efektiviteti varen nga zgjedhja e saktë e pacientit, diagnoza dhe regjimi i përdorimit.

Antibiotiku nuk duhet konsideruar zgjidhje universale për diarrenë, fryrjen apo çdo dhimbje abdominale. Përdorimi racional ndihmon në uljen e komplikacioneve dhe kufizimin e rezistencës bakteriale.

Referencat shkencore

  1. U.S. National Library of Medicine. DailyMed. XIFAXAN (rifaximin) – Prescribing Information. Indikacionet, dozimi, siguria dhe ndërveprimet.
  2. U.S. Food and Drug Administration. Rifaximin – Prescribing Information, 2023.
  3. Lacy BE et al. ACG Clinical Guideline: Management of Irritable Bowel Syndrome. American Journal of Gastroenterology, 2021.
  4. Pimentel M et al. ACG Clinical Guideline: Small Intestinal Bacterial Overgrowth. American Journal of Gastroenterology, 2020.
  5. Centers for Disease Control and Prevention. CDC Yellow Book – Travelers’ Diarrhea. Udhëzime për parandalimin dhe menaxhimin e diarresë së udhëtarëve.
  6. Drogsan İlaçları. COLIDUR 200 mg film tablet – Kullanma Talimatı (fletëudhëzuesi i pacientit). TİTCK, Turqi.

Disclaimer mjekësor: Ky artikull është përgatitur nga Asclepius Press për qëllime informuese dhe edukative. Nuk përbën reklamë të medikamentit dhe nuk zëvendëson konsultën, diagnozën apo recetën mjekësore. Regjimet e përshkruara për rifaximinën bazohen në dokumentacionin e substancës aktive dhe mund të mos përputhen me të gjitha indikacionet e autorizuara për COLIDUR në Republikën e Shqipërisë. Për përdorimin e sigurt, ndiqni fletëudhëzuesin zyrtar dhe këshillën e mjekut ose farmacistit.

Dr Asclepius – Asclepius Press | www.doctorerio.com


Autori

Dr Erion Hamiti

✓ Rishikuar klinikisht / Doctor Verified

Dr. Erion Hamiti — mjek familjeje me eksperiencë klinike në kujdesin parësor. Asclepius Press synon edukim mjekësor të saktë, të qartë dhe të bazuar në evidencë.